zondag 19 september 2010

Brasserie De Stern, De Koog, Texel

18 september 2010

Freya was toch naar Texel gekomen, ze voelde zich gelukkig wat beter. Dus na een mooie rondrit hadden we wel zin in een lekker maaltje. We hadden allebei niet veel zin in een groot restaurant met veel kinderen, dus hebben we gekozen voor Brasserie De Stern. Een klein zaakje, gezellig ingericht, met Oudhollandse gerechten op de kaart. Slechts 1 kok en 1 ober, dus het duurde wel even, maar dat was achteraf toch zeer de moeite waard.

Ik heb gekozen vooraf voor paling op toast. Ik kreeg een mandje met 2 getoaste witte boterhammen en een schaaltje boter, vervolgens een bord met wat kale ijsbergsla, plakjes citroen en limoen, en drie lange stukken palingfilet. Pff, wel wat veel voor een voorgerecht. Maar de paling was voortreffelijk, goed gefileerd, niet met van die harde stukjes erin, en met het brood erbij niet te vet.

Als hoofdgerecht heb ik gekozen voor een runderstoofpotje, 2 heerlijke sucadelapjes in jus/saus. Daarbij werden diverse groentes geserveerd: zalige rode kool, worteltjes, spercieboontjes en mijn favoriet: witlof met ham en kaas uit de oven. Frietjes en aardappeltjes en wat salade ontbraken ook niet.
Ik heb genoten, het vlees was heerlijk mals en geweldig van smaak. Geen wonder dat ik dit ieder jaar kom eten ;).

Freya heeft gekozen voor de carpaccio. Het vlees was erg goed, alleen de garnering was ze niet tevreden over. Plakjes citroen en limoen horen er niet bij. Ze miste de pijnboompitjes en dergelijke. Als sausjes kon ze kiezen uit pompoenpitolie of balsamicoazijn. En dat was allebei niet echt een succes.

Vervolgens als hoofdgerecht een lamstoofpotje. Een klein pannetje helemaal vol met stukjes lam, wortel, ui, paprika, courgette, in een lekkere beetje pittige saus. Ze heeft hiervan gesmuld totdat ze mijn sucadelapje proefde, toen had ze spijt. Maar de rode kool was de lekkerste die ze ooit gegeten heeft, dus dat wil wat zeggen.

Wat ik nooit lekker zal gaan vinden, zijn aardappeltjes in de schil. Maar helaas schijnt dat te horen tegenwoordig. Zowel de frietjes als de aardappeltjes waren een beetje vettig naar onze smaak.

Helaas waren we allebei zo vol dat er geen ruimte meer was voor een lekker toetje. We hebben de maaltijd dus alle eer aangedaan.

Wat ik bij de buren op de borden zag verschijnen, zag er ook heel goed uit. Hele grote porties, dat wel. Dus heb je flink trek, en zin in ouderwets lekker, ga dan hier eens eten.

Een cijfer, een 8,5. Het vlees is bijzonder lekker, maar eromheen kan nog net iets beter verzorgd worden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen